[pięknyzadek]

Dzięki serdeczne za informację. Tak wygląda ten karabinek.

Proszę jeszcze o wypowiedzenie się odnośnie opału. Osada co prawda lakierowana, ale wszędzie pagórki i zacieki czyli mało prawdopodobne by była oryginalna (chyba, że jak to w siermiężnym socjalizmie, fabryka mało dbała o takie szczegóły)

Zastanawiałem się, czy jej nie odnowić , ale jak by była oryginalna, to może bym zostawił z sentymentu tak jak jest.

[krzysztof]

Zdecydowanie odnowić.

[bonzoo]

Ładna jest ta kolba, warto ją odnowić. Jak znajdziesz lepszą to wymienisz.

[pięknyzadek]

No to decyzja podjęta Papier ścierny już na maszynce założony

[januszmariusz]

[pięknyzadek]

A czego się tu bać, w bardzo znaczący sposób skraca pracę, tyle, że ostateczną polerkę wykonuję ręcznie.

[ Dodano: 2010-03-18, 21:10 ]
Tak wyszło

Co mnie zastanawia w tym łuczniku to komora sprężania, a ściślej jej wielkość. Przy średnicy tłoka 28 mm i skoku 90cm wychodzi coś ok 55cm3 hw 97 ma chyba 48

[stah]

Odgrzewany kotlet
Korzystając z bardzo cennego opisu rozbiórki Łucznika 187, poważyłem się o odtwórcze naśladownictwo w bliźniaczym modelu 87, którego dostałem w następującym stanie:


Żeby nie powielać opisu "rozkładówki" pokaże tylko na zasadzie porównania niektóre elementy i ich uszkodzenia.


Baka i ubytki w drewnie.


Charakterystyczne pęknięcie i dalsze uszkodzenia osady.


Logo nie najlepiej sfotografowane.


Archaiczna regulacja szczerbinki i widoczna rdza.


Ząb czasu i brak konserwacji - efekt widoczny. Zgrubienie lufy za kostką, od dołu bączek.

Do rzeczy - czyli do bebechów:

Korek, prowadnica, sprężyna - wyboczona a jakże.


Prowadnica posiada 2 równoległe wypustki metalu, które należy odgiąć by móc wyjąć prowadnicę z korka.


Tłok, zdefasonowana uszczelka - tak jak było opisane należy się pozbyć wpierw naciągu - wyhaczenie dźwigni następuje w pozycji maksymalnie w kierunku kostki.


Uszczelka tłoka - stan saute.


Widać jak zaczep dźwigni naciągania pasuje do zaokrąglonego zakończenia rynny w systemie.

Uszczelki - wiwisekcja:




Co do uszczelki - w ramach reanimacji radzą nurzać w oleju, ale ja mam obawy czy nie wymienić, bo stan "lekko popękany". Z drewienkiem różnymi papierami ściernymi i pociągnąć sprawdzonym olejem z obi, a złom zoksydować na gorąco (na razie jeszcze nie doczytałem jak zedrzeć starą oksydę, bo myślę że na zimno w tym stanie nie ma sensu). To takie moje "misie". Zastanawiam się jeszcze czy nie pogłębić wcięcia w osadzie, tam gdzie jest pęknięcie, by je wyeliminować. Za rady (w sensie linków choćby) co bym sobie doczytał wdzięcznym będę.

[pięknyzadek]

jeśli chodzi o pęknięcie to najpierw trzeba go skleić a potem dopiero szlifować, i nie żadnym wikolem tylko klejem polipropylenowym (czy jakoś tak) Uszczelki to raczej nowe a oksydowanie ze ździeraniem starej osydy to na tym etapie sobie odpuść. Żelazo spróbuj wyczyścić ilesię da olejem BKP lub brunoxem

[green_thunder]

A ja mam takie pytanie: dlaczego piszecie o tym ledwo lepszym od chinki wyrobie _pomnik? Bo polski?

[stah]

[bonzoo]

Mocno sponiewieraną oksydę na systemie Haenela 312 potraktowałem preparatem "Cilit kamień i rdza" Jest w konsystencji żelu i całkiem sprytnie usuwa oksydę. Najlepiej nanieść na cały element i chwilę poczekać aż zacznie pojawiać się gołe żelastwo. Nie może być za długo wystawione na działanie preparatu bo pojawi się rdzawy nalot. Koniecznie trzeba elementy wcześniej odtłuścić bo w zatłuszczonych miejscach oksyda nie zejdzie. Później albo drobniutki papierek lub polerka filcem z pastą polerską. I do oksydowania